Gitara | Nauka gry na gitarze

Efekty gitarowe są to urządzenia elektroniczne, które  przetwarzają oraz modyfikują dźwięki, efekty te stosowane są przeważnie do gitar elektrycznych, jak i też do efektów działania takiego urządzenia jak gitara. Jest znanych kilka sposobów, które zmieniają sygnały w  wykorzystywanych w efektach gitarowych. Należą do nich zmiany dynamicznego sygnału, czyli: Kompresor , stosuje się go kompresji  dynamiki, a jest to urządzenie, które zawęża zakres dynamiczny instrumentu, takiego jak gitara.

Natomiast Ekspander to urządzenie, które poszerza zakres dynamiczny instrumentu. Limiter  jest rodzajem kompresora nie pozwala on na to by średnia amplituda sygnału gitary przekroczyła ustaloną wartość graniczną. Zaś Obcinanie amplitudy, wprowadza harmoniczne zniekształcenia nieliniowe. Następny to Fuzz, który zamienia sygnał wejściowy w sygnał prostokątny.

Gitara w której powstaje brzmienie jest ziarniste oraz skompresowane. kolejny efekt gitarowy to Distortion inaczej jako zniekształcenie, powoduje ono metaliczny dźwięk gitary. Dźwięk ten charakteryzuje się mocnym brzmieniem instrumentu muzycznego takiego jak gitara. Overdrive jest efektem mniej agresywnym w brzmieniu. Sygnał ten zawiera przewagę parzystych harmonicznych.

Zobacz próbki brzmień gitarowych na kanale Gitarzysci.pl

Gitara akustyczna nie jest najdroższa na rynku, gitary akustyczno-elektryczne są droższe, bo wymagają nieco innej konstrukcji. Czy chętnie po nie sięgamy? Zdecydowanie tak, jeśli zależy nam na wykorzystaniu akustyka w grze zespołowej. Do samodzielnego, domowego grania elektryka raczej nie jest potrzebna.

Różnica pomiędzy gitarami akustyczną i akustyczno – elektryczną polega właściwie jedynie na tym, że przy zastosowaniu elektryki i elektroniki uzyskujemy znacznie silniejszy, wzmocniony dźwięk. Inną kwestią jest możliwość dodatkowej modulacji dźwięku, tyle tylko że wtedy gitara ma już więcej cech gitary elektrycznej niż tradycyjnego akustyka.

Zobacz księgarnię muzyczną dla gitarzystów

Zacznijmy jednak od początku tj. od wyjaśnienia podstawowych cech konstrukcyjnych gitary akustyczno – elektrycznej.

Brzmienie takiej gitary ulega wzmocnieniu przy użyciu specjalnego wzmacniacza razem z głośnikiem. Elementy te mieszczą się w specjalnej przystawce. Działanie wzmacniacza sprowadza się tylko i wyłącznie do poprawienia jakości (głośności) dźwięku, absolutnie nie ma mowy o żadnych zniekształceniach. Przystawki wzmacniające w gitarach akustycznych są zresztą konstruowane tak, by odczytywały brzmienie pudła rezonansowego (i strun). Gitara jest dobra jedynie wtedy, gdy barwa generowanych przez nią dźwięków jest taka sama niezależnie od zastosowania (bądź nie) wzmacniacza.

Przystawki wzmacniające montowane są zazwyczaj wewnątrz gitary albo na strunniku, natomiast płyta zasilająca z potencjometrem przyczepiane są z boku pudła rezonansowego, tak by nie zakłócały dźwięku.

Wracając do problemów z wyborem gitary: jeśli zależy wam na brzmieniu akustycznym to czy wybierzecie zwykłą gitarę akustyczną czy gitarę z elektrycznym wzmacniaczem właściwie nie ma znaczenia. Elektro-akustyk przyda się na pewno w grze zespołowej, bo gitara bez wzmocnienia zostanie zagłuszona przez inne instrumenty.

Tabulatura jest formą zapisu utworów muzycznych, głównie tych na instrumenty szarpane czyli między innymi gitarę. Pierwsze tabulatury powstały już w XV wieku, początkowo jako zapis utworów na lutnię bądź organy. Tabulatury to nic innego jak zapis posługujący się cyframi i symbolami dla oznaczenia właściwie tego samego, co zapisujemy nutami. Tabulatury i zapisy nutowe różnią się jedynie formą, choć zwolennicy nut twierdzą, że zapis nutowy lepiej oddaje dynamikę utworów muzycznych. Z drugiej strony tabulatury bardziej wyraziście odzwierciedlają techniki gry, w ramach podsumowania należałoby więc stwierdzić, że i w tym przypadku zdania są podzielone.

Ja wolę posługiwać się tabulaturami, bo z nutami jestem nieco na bakier, ale jeśli poważnie myślicie o gitarowej wirtuozerii nuty są tak czy inaczej obowiązkową podstawą.

Jak wyglądają tabulatury?

Tabulatura to  sześć poziomych, przerywanych linii oznaczających kolejne struny na gitarze. Linia położona najniżej odpowiada najgrubszej strunie. Nad liniami zapisywane są symbole liczbowe i literowe, bądź znaki specjalne, wskazujące na którym progu dociskamy daną strunę do gryfu. Litery i symbole stosowane w zapisie tabulaturowym wskazują na określoną technikę gry (hammer, puff, slide itp.).

Tabulatury czytamy od lewej do prawej. Cyfry przy poszczególnych strunach (nad liniami) wskazują na którym progu należy daną strunę ucisnąć. To bardzo popularna i chyba najchętniej wykorzystywana metoda zapisu dla gitar i większości instrumentów szarpanych.

W rok po premierze 5-płytowego wydawnictwa ,,Antologia Polskiego Bluesa”, Antologii część druga.

Również pięć płyt, a na nich nagrania od utworów współczesnych po bluesowe archiwalia. Płyta ,,Pionierzy” – czyli tropienie śladów rodzimego bluesa od początku lat 60. do pierwszej połowy lat 70. Michaj Burano, Andrzej Dąbrowski, Maciej Kossowski, Piotr Puławski, Polanie, Niebiesko-Czarni, Breakout i jeszcze kilkunastu innych artystów, którzy przecierali bluesowe szlaki nad Wisłą.

Warto zapoznać się z tą kompilacją, gdyż jej obszerność i różnorodność pokazuje, że blues nie jedno ma imię! Czytaj więcej..