Gitara | Nauka gry na gitarze

Gitara akustyczna nie jest najdroższa na rynku, gitary akustyczno-elektryczne są droższe, bo wymagają nieco innej konstrukcji. Czy chętnie po nie sięgamy? Zdecydowanie tak, jeśli zależy nam na wykorzystaniu akustyka w grze zespołowej. Do samodzielnego, domowego grania elektryka raczej nie jest potrzebna.

Różnica pomiędzy gitarami akustyczną i akustyczno – elektryczną polega właściwie jedynie na tym, że przy zastosowaniu elektryki i elektroniki uzyskujemy znacznie silniejszy, wzmocniony dźwięk. Inną kwestią jest możliwość dodatkowej modulacji dźwięku, tyle tylko że wtedy gitara ma już więcej cech gitary elektrycznej niż tradycyjnego akustyka.

Zobacz księgarnię muzyczną dla gitarzystów

Zacznijmy jednak od początku tj. od wyjaśnienia podstawowych cech konstrukcyjnych gitary akustyczno – elektrycznej.

Brzmienie takiej gitary ulega wzmocnieniu przy użyciu specjalnego wzmacniacza razem z głośnikiem. Elementy te mieszczą się w specjalnej przystawce. Działanie wzmacniacza sprowadza się tylko i wyłącznie do poprawienia jakości (głośności) dźwięku, absolutnie nie ma mowy o żadnych zniekształceniach. Przystawki wzmacniające w gitarach akustycznych są zresztą konstruowane tak, by odczytywały brzmienie pudła rezonansowego (i strun). Gitara jest dobra jedynie wtedy, gdy barwa generowanych przez nią dźwięków jest taka sama niezależnie od zastosowania (bądź nie) wzmacniacza.

Przystawki wzmacniające montowane są zazwyczaj wewnątrz gitary albo na strunniku, natomiast płyta zasilająca z potencjometrem przyczepiane są z boku pudła rezonansowego, tak by nie zakłócały dźwięku.

Wracając do problemów z wyborem gitary: jeśli zależy wam na brzmieniu akustycznym to czy wybierzecie zwykłą gitarę akustyczną czy gitarę z elektrycznym wzmacniaczem właściwie nie ma znaczenia. Elektro-akustyk przyda się na pewno w grze zespołowej, bo gitara bez wzmocnienia zostanie zagłuszona przez inne instrumenty.

Tabulatura jest formą zapisu utworów muzycznych, głównie tych na instrumenty szarpane czyli między innymi gitarę. Pierwsze tabulatury powstały już w XV wieku, początkowo jako zapis utworów na lutnię bądź organy. Tabulatury to nic innego jak zapis posługujący się cyframi i symbolami dla oznaczenia właściwie tego samego, co zapisujemy nutami. Tabulatury i zapisy nutowe różnią się jedynie formą, choć zwolennicy nut twierdzą, że zapis nutowy lepiej oddaje dynamikę utworów muzycznych. Z drugiej strony tabulatury bardziej wyraziście odzwierciedlają techniki gry, w ramach podsumowania należałoby więc stwierdzić, że i w tym przypadku zdania są podzielone.

Ja wolę posługiwać się tabulaturami, bo z nutami jestem nieco na bakier, ale jeśli poważnie myślicie o gitarowej wirtuozerii nuty są tak czy inaczej obowiązkową podstawą.

Jak wyglądają tabulatury?

Tabulatura to  sześć poziomych, przerywanych linii oznaczających kolejne struny na gitarze. Linia położona najniżej odpowiada najgrubszej strunie. Nad liniami zapisywane są symbole liczbowe i literowe, bądź znaki specjalne, wskazujące na którym progu dociskamy daną strunę do gryfu. Litery i symbole stosowane w zapisie tabulaturowym wskazują na określoną technikę gry (hammer, puff, slide itp.).

Tabulatury czytamy od lewej do prawej. Cyfry przy poszczególnych strunach (nad liniami) wskazują na którym progu należy daną strunę ucisnąć. To bardzo popularna i chyba najchętniej wykorzystywana metoda zapisu dla gitar i większości instrumentów szarpanych.

W rok po premierze 5-płytowego wydawnictwa ,,Antologia Polskiego Bluesa”, Antologii część druga.

Również pięć płyt, a na nich nagrania od utworów współczesnych po bluesowe archiwalia. Płyta ,,Pionierzy” – czyli tropienie śladów rodzimego bluesa od początku lat 60. do pierwszej połowy lat 70. Michaj Burano, Andrzej Dąbrowski, Maciej Kossowski, Piotr Puławski, Polanie, Niebiesko-Czarni, Breakout i jeszcze kilkunastu innych artystów, którzy przecierali bluesowe szlaki nad Wisłą.

Warto zapoznać się z tą kompilacją, gdyż jej obszerność i różnorodność pokazuje, że blues nie jedno ma imię! Czytaj więcej..

Aż trzy czasopisma muzyczne poświęciły w swoich październikowo-listopadowych wydaniach swoją uwagę gitarze Redline 3.

Są to magazyny: „Guitar Player”, „Muzik etc” oraz „Premier Guitar”, który w swoim teście przyznał gitarze 4,5 punktu na 5 możliwych! Ta rewelacyjna ocena dowodzi najwyższej klasy gitary Redline 3 oraz marki Godin.

Gitara Redline 3 to propozycja firmy Godin dla muzyków lubiących agresywne brzmienie. Wszystko to za sprawą aktywnych przetworników EMG-81 przy mostku i EMG-85 przy gryfie, dających mocny sygnał wyjściowy, oraz obustronnego mostka Floyd Rose, pozwalającego na najbardziej ekstremalne dive-bomby. Kontrolę nad przetwornikami sprawuje 3-pozycyjny przełącznik oraz dwa potencjometry: volume i tone. Gitara posiada korpus z klonu srebrzystego z doklejonymi skrzydłami z topoli. Szyjkę wykonano z klonu cukrowego i wyposażono w ergonomiczną klonową lub palisandrową podstrunnicę z 22 progami, co zwiększyć ma szybkość i wygodę gry. Wizerunku dopełniają piękne wykończenia: czerwone, zielone lub naturalne, przez które prześwituje płomienisty klonowy top korpusu.

Obejrzyj video-test na www.topguitar.tv !

Strona producenta: www.godinguitars.com
Strona dystrybutora: www.megamusic.pl

Laney Nexus Tube został zwycięzcą “Australian Musician Gear Award”.

Australijskie Stowarzyszenie Muzyczne (The Australian Music Association) wraz z Australian Musician ogłosiły wyniki konkursu AUSTRALIAN MUSICIAN GEAR AWARDS.

Greg Phillips, redaktor pisma Australian Musician powiedział: „Z listy ponad 200 nominowanych produktów powstały nominacje, na które można było głosować zarówno tradycyjnie przez „Australian Musician Magazine”, jak i przez stronę internetową.

Zgadnijcie, kto zebrał najwięcej głosów w kategorii zestawów basowych. Właśnie tak! Zwycięzcą w głosowaniu czytelników „AUSTRALIAN MUSICIAN” został LANEY Nexus Tube !!! Gratulacje.

Strona producenta: www.laney.co.uk
Strona dystrybutora: www.megamusic.pl